OPIS

 śpiewa Magdalena Osti OStaszewska
Jan Brzechwa

Pojechał Michał pod Częstochowę,
Tam kupił buty siedmiomilowe.
Co stąpnie nogą — siedem mil trzaśnie,
Bo Michał takie buty miał właśnie.

Szedł pełen dumy, szedł pełen buty,
W siedmiomilowe buty obuty.
W piętnaście minut był już w Warszawie:
„Tutaj — powiada — dłużej zabawię!”.

Żona spojrzała i zapłakała:
„Już nie dopędzę mego Michała”.
Dzieci go ciągle tramwajem gonią,
A on już w Kutnie, a on już w Błoniu.

Chciał starszą córkę odwiedzić w mieście,
Adres — wiadomo — Złota 30.
Poszedł piechotą, bo było blisko,
Trafił na Złotą, ale w Grodzisku.

Nie mógł utrafić! Więc pod Opocznem
Jęknął żałośnie: „Tutaj odpocznę!”.
Usiadł i spojrzał ogromnie struty
Na swoje siedmiomilowe buty.

Zdjął je ze złością, do wody wrzucił,
I na bosaka do domu wrócił.
Zdjął je ze złością, do wody wrzucił,
I na bosaka do domu wrócił.